instytucje opieki
Trudności okresu adaptacji
Opis problemów jakie pojawiają się w związku z oddaniem dziecka do przedszkola/żłobka – trudności okresu adaptacji.Okres adaptacji może trwać od ok. 2 tygodni do nawet 3 miesięcy. Jest to czas niezwykle trudny dla każdego dziecka. Przeżywa ono lęk kiedy trafia w nowe, nieznane mu środowisko, a w dodatku musi tam pozostać bez mamy i taty. Stres, który wtedy odczuwa w związku z rozstaniem może przybierać różne formy: od krzyku, płaczliwości, niegrzecznego zachowania w domu przez bóle brzucha, zaburzenia snu i łaknienia, zaburzenia fizjologiczne (np. dzieci, które bez problemu korzystają już z nocniczka nagle moczą się w dzień lub w nocy) aż po apatię. Najsilniejszy lęk dziecko przeżywa tuż przed i tuż po rozstaniu z rodzicem. Typowe są wtedy płacz i krzyk dziecka, długie, niekończące się uściski, czepianie się mamy lub taty, trzymanie ich za szyję, domaganie się zapewnień o miłości, czasem nawet histeria lub apatię. Zdarza się, że niektóre dzieci początkowo wydają się zupełnie bez problemy przystosować się do grupy. Wychowawczynie z przedszkola uważają, jednak, że ze względu na postępowanie procesu adaptacyjnego korzystniej jest, jeśli te reakcje pojawiają się od razu. Odroczone, bowiem mogą być trudniejsze do poradzenia sobie z nimi.
Silniejsze reakcje występują często u dzieci, które są silnie związane z rodzicami. Mimo tego, że proces ich adaptacji może wymagać trochę więcej czasu niż w przypadku dzieci, których relacje z rodzicami są słabsze, to właśnie te dzieci nawiązują potem w grupie głębsze relacje z rówieśnikami. Oczywiście pod warunkiem, że rodzice budują te więzi w sposób przemyślany i ze świadomością, że zadaniem rodzica jest wypuszczenie dziecka w świat, a więc należy je nauczyć wchodzić w relacje z innymi ludźmi.
Takie trudności adaptacyjne wynikają m.in. z niedojrzałości i specyfiki układu nerwowego dziecka. Dzieci szybko się męczą, mają niską odporność na hałas, płacz innych dzieci, trudno im przyswoić ogromną ilość bodźców, których dostarcza przebywanie w grupie. Bodźce te sprawiają, że dzieciom trudno jest się skupić na jednej czynności. Poza tym wywołują one duże napięcie, którego dzieci nie potrafią rozładować.
Źródłem tych trudności jest też to, że dzieci w grupie są w zdecydowanie innej pozycji niż w domu. Muszą tu podporządkowywać się nowym zasadom, czekać na swoją kolej, dzielić się z innymi albo bronić samodzielnie swoich praw. Szczególnie trudne jest to więc dla jedynaków.
Większość dzieci, które zaczynają swoją karierę w przedszkolu, a tym bardziej w żłobku, ma także trudności z komunikowaniem się ze względu na poziom rozwoju mowy. Osłabia to ich możliwości nawiązywania kontaktów oraz wyrażania własnych potrzeb.
Biorąc pod uwagę, że dla każdego dziecka pójście do żłobka czy przedszkola jest wielkim przeżyciem warto, by rodzice pomyśleli o tym, żeby jak najwcześniej rozpocząć przygotowanie do tego wydarzenia.
